Ben bir kuş uçurdum göğe, kalbimden kanatlanan, önce kanatları değdi yüreğime, derken olabildiğince yükseğe, uçtu uçtu kuş. Gökyüzünün katmalarına değdikçe taşlaşan ve yeryüzüne dönerken paramparça dağılan bir serüvene dönüştü sonra. Unutmalıydım. Kayıtsız kalmalıydım bir süre. Direnmem de icap etti. Ama nafile. Dünyanın dört bir yerinde parçaları aramaya çıkmışken, dağılmıştım ben de. Ve her yer toz buluntuna dönerken, savrulup giderken aşkın hüzün parçaları rüzgarla, ben yetişemedim arkasından.

 Biçare.

Sahi ne zaman başladı bu serüven?