Zamanında tanıdığım bir bilge, ‘fakat kadın kendinin farkına var istiyorum, silkelen insan hata yapabilir ama o bile sende yok. Seviyorum sizi.’demişti. Silkelendim... Hatalarımın üstüne hata ekliyorum, o mu? Hiçbirini bilmiyor. Şimdi gelip sevse, çok mu geçtir artık?

‘İçini bilemem, açmadın çünkü...’ sen gittin ve ben içimi nicelerine açtım. Şimdi gelip sevse, çok mu geçtir artık?

‘Gerçekten yanında olmak isterim...’ sen gittin ve ben yanlarında olamadım, hoş yanımda da olamadılar zaten. Şimdi gelip sevsen, zaman çok geçtir artık.

 Mesela sen o gece beni öpmeseydin, yazın en donduran ayazına vururken sabahın ışıkları, o parkta

Usulca dokunmasaydı ellerin çeneme titrerken ey huzurunda aşk

Veya bir deniz kenarı, kokun kokuma karışmamış olsaydı, ellerinde uçuşan saçlarım, ellerin herbir telini saçlarımın kurtarmak istercesine fedakar 

Ellerindeki orantısızlığı öpmeseydi dudaklarım 

Veya işte

Sana aşk demeseydim 

Planlarımızı yapmamış olsaydık, gelir misin benimle sorusunda

Bir çocuk ölmeyecekti belki de

Bugün

Hala

Koşacaktı koridorlarında hayatın.

Bir adam girmeyecekti kanıma delice,

Saçma sapan sebeplerle.

Veyahut

Bir uzak yol hikayesi yazmayacaktı ellerim.

Bir başkası kırılmayacaktı aldanışlara.

Ve ben belki de 

Sensiz orada

Karanlık gibi birşey olmalı 

Bir ömür yaşayamadıklarıma içecektim sensizlikte

Hayat gibi geldin

Yaşadım

İyi ki be

İyi ki geldin

Acısıyla tatlısıyla

Bütün adamlar kötüydü
Rengarenk çiçeklerle dolu bahçelere daldılar
Aldırış etmeden ezerek ayakları altında çiçekleri
Hep bir en güzeline ulaşma gayesi
Ezilen çiçekler
Kurudukları ile kaldı
Oysa bir zamanlar onlar da rengarenk
Onlar da kokar
Onlar da kadındı